คู่มือเขียน Prompt Midjourney พื้นฐาน: สร้างรูปสวยระดับมืออาชีพ
Midjourney AI Team · 23 กรกฎาคม 2569 · 2 min read
กลุ่มเป้าหมายของคู่มือนี้
คู่มือนี้จัดทำขึ้นสำหรับครีเอเตอร์ที่มีสิทธิ์เข้าถึง Midjourney ผ่าน MidassAI Studio แต่รู้สึกติดขัดตั้งแต่เริ่มต้น คุณอาจเคยพิมพ์ไอเดียไม่กี่อย่างลงในช่องพรอมต์และได้รับผลลัพธ์ที่ใกล้เคียงแต่ยังไม่ถูกต้องสักทีเดียว บางทีแสงอาจไม่เหมาะสม องค์ประกอบภาพอาจรกรุงรัง หรือสไตล์ไม่ตรงกับวิสัยทัศน์ของคุณ บทความนี้ไม่ได้เกี่ยวกับทฤษฎี แต่เกี่ยวกับกลไกของการควบคุม ไม่ว่าคุณจะเป็นคอนเซปต์อาร์ติสต์ นักออกแบบการตลาด หรือมือสมัครเล่นที่ต้องการ визуализоватьไอเดีย การเข้าใจไวยากรณ์พื้นฐานของ /imagine คือความแตกต่างระหว่างการสุ่มสร้างภาพและการสร้างสรรค์อย่างตั้งใจ เราจะก้าวข้ามคำอธิบายพื้นฐานไปสู่ elemen โครงสร้างที่กำหนดผลลัพธ์ความละเอียดสูง
โครงสร้างของพรอมต์ที่มีประสิทธิภาพ
ความเข้าใจผิดทั่วไปคือ Midjourney ต้องการภาษาที่เป็นบทกวี ในความเป็นจริง เอนจินตอบสนองได้ดีที่สุดกับข้อมูลที่มีโครงสร้าง คิดว่าพรอมต์ของคุณเป็นชุดคำสั่งสำหรับช่างถ่ายภาพ ไม่ใช่คำขอสำหรับบทกวี พรอมต์ที่แข็งแกร่งมัก遵循ลำดับเฉพาะ: วัตถุ, การกระทำ, บริบท, สไตล์ และพารามิเตอร์
เมื่อคุณเริ่มต้นด้วยแค่ "a cat" โมเดลจะเติมช่องว่างด้วยข้อมูลเฉลี่ย เมื่อคุณระบุ "a Maine Coon cat sitting on a velvet armchair, cinematic lighting, photorealistic" คุณกำลังจำกัดขอบเขตความน่าจะเป็น โมเดลรู้ точноว่าควรโฟกัสพลังการคำนวณไปที่ไหน ใน MidassAI Studio คุณป้อนข้อมูลนี้โดยตรงลงในแถบคำสั่ง
พิจารณาโครงสร้างพื้นฐานนี้: /imagine prompt: [Subject] + [Medium] + [Environment] + [Lighting/Color] + [Parameters]
หากคุณละเว้นสื่อกลาง Midjourney จะคาดเดา หากคุณละเว้นแสง คุณจะได้ค่าเริ่มต้นที่แบนราบ การระบุ "35mm film photography" หรือ "oil on canvas" อย่างชัดเจน คุณจะเป็นผู้กำหนดพื้นผิวของพิกเซลก่อนที่它們จะถูกสร้างขึ้นมา ความชัดเจนนี้ลดจำนวนครั้งที่ต้องสร้างใหม่ ช่วยประหยัดเวลาและเครดิตการคำนวณของคุณ
เชี่ยวชาญพารามิเตอร์เพื่อความสม่ำเสมอ
พารามิเตอร์คือสวิตช์ที่ควบคุมผลลัพธ์ทางเทคนิคของการสร้างภาพ它们ปรากฏที่ท้ายสายข้อความพรอมต์ของคุณ นำหน้าด้วยเครื่องหมายขีดกลางคู่ แม้จะมีให้เลือกมากมาย แต่ชุดหลักเพียงไม่กี่ตัวขับเคลื่อน 90% ของขั้นตอนการทำงานระดับมืออาชีพ
อัตราส่วนภาพ (--ar)
ภาพเริ่มต้นเป็นรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส สำหรับโซเชียลมีเดียหรือวอลเปเปอร์ คุณต้องการรูปแบบสี่เหลี่ยมผืนผ้า ใช้ --ar 16:9 สำหรับจอกว้าง หรือ --ar 9:16 สำหรับสตอรี่บนมือถือ การเปลี่ยนอัตราส่วนภาพเปลี่ยนองค์ประกอบ ไม่ใช่แค่การครอป ภาพภูมิทัศน์ที่มี --ar 16:9 จะสร้างข้อมูลพื้นหลังมากกว่าเวอร์ชันสี่เหลี่ยมจัตุรัสของพรอมต์เดียวกัน
การกำหนดเวอร์ชัน (--v 7)
ระบุเวอร์ชันเสมอเพื่อให้แน่ใจว่ามีความสม่ำเสมอทั่วทั้งโครงการของคุณ Midjourney พัฒนาอย่างรวดเร็ว การใช้ --v 7 ทำให้แน่ใจว่าคุณกำลังใช้ประโยชน์จากการปรับปรุงความสอดคล้องและพื้นผิวล่าสุดที่มีอยู่ในสภาพแวดล้อมสตูดิโอ หากไม่มีแฟลกนี้ คุณอาจได้รับพฤติกรรมตกค้างจากโมเดลรุ่นเก่า
ตัวอย่างเช่น: /imagine prompt: futuristic cityscape --v 7 --ar 16:9
Style Raw (--style raw)
โดยค่าเริ่มต้น Midjourney จะใช้ความเอนเอียงทางสุนทรียะของตัวเองเพื่อให้ภาพดู "สวยงาม" บางครั้ง คุณต้องการการตีความตามตัวอักษรเหนือความงามทางศิลปะ การเพิ่ม --style raw ลดฟิลเตอร์การเสริมความงามภายในของโมเดล สิ่งนี้สำคัญมากเมื่อคุณต้องการรูปทรงผลิตภัณฑ์เฉพาะหรือการแสดงผลข้อความที่แม่นยำโดยไม่มีการบิดเบือนทางศิลปะ
การกำหนดน้ำหนักและ Negative Prompts
ไม่ใช่ทุกคำในพรอมต์ของคุณที่มีความสำคัญเท่ากัน หากคุณต้องการให้เลนส์กล้องสำคัญกว่าพื้นหลัง คุณจำเป็นต้องใช้การกำหนดน้ำหนัก คุณทำสิ่งนี้โดยการเพิ่ม :: ตามด้วยตัวเลขหลังจากคำเฉพาะ
ตัวอย่างเช่น: portrait of a woman::2 wearing a red hat::1 บอกโมเดลว่าใบหน้าของผู้หญิงสำคัญเป็นสองเท่าของหมวก สิ่งนี้มีประโยชน์เมื่อโมเดลเพิกเฉยต่อองค์ประกอบสำคัญขององค์ประกอบภาพของคุณอย่างต่อเนื่อง น้ำหนักช่วยให้คุณสามารถจัดลำดับความสำคัญของคำสั่งได้
การเขียน negative prompting ทำงานต่างกันใน Midjourney เมื่อเทียบกับโมเดล stable diffusion อื่นๆ แทนที่จะมีช่อง negative prompt เฉพาะ คุณใช้พารามิเตอร์ --no หากคุณต้องการสร้างภาพภูมิทัศน์ที่ไม่มีคน คุณเพิ่ม --no people หากคุณต้องการหลีกเลี่ยงขอบเบลอ ใช้ --no blur ระวังอย่าใช้มากเกินไป การเพิ่มข้อจำกัดเชิงลบมากเกินไปอาจทำให้โมเดลสับสนและส่งผลให้สีขุ่นมัวหรือเรขาคณิตบิดเบี้ยว ยึดติดกับการลบองค์ประกอบหลักหนึ่งหรือสองอย่างที่ปรากฏขึ้นอย่างต่อเนื่องขัดต่อความต้องการของคุณ
Quick Takeaways
ข้อผิดพลาดทั่วไปที่ควรหลีกเลี่ยง
แม้ผู้ใช้ที่มีประสบการณ์ก็ตกอยู่ในกับดักที่ลดทอนคุณภาพภาพ ข้อผิดพลาดที่พบบ่อยที่สุดคือการยัดเยียดคำหลัก การเพิ่มคำคุณศัพท์ห้าสิบคำไม่ได้ทำให้ภาพดีขึ้น มักจะทำให้โฟกัสเบลอลง โมเดลมีขีดจำกัดโทเคน และคำที่ไม่เกี่ยวข้องจะผลักคำสั่งสำคัญออกไป ยึดติดกับคำอธิบายที่มีผลกระทบสูงสุด
อีกประเด็นคือการเพิกเฉยต่อสภาพแสง หากคุณอธิบาย "night scene" แต่ไม่ระบุแหล่งแสงเช่น "neon signs" หรือ "moonlight" โมเดลอาจผลิตภาพมืดที่อ่านไม่ออก แสงกำหนดรูปแบบ จับคู่สภาพแวดล้อมของคุณกับแหล่งแสงเสมอ
สุดท้าย ผู้ใช้จำนวนมากลืมที่จะทำซ้ำ รุ่นแรกแทบไม่เคยเป็นสินทรัพย์สุดท้าย ใช้เครื่องมือ Vary (Region) เพื่อแก้ไขข้อผิดพลาดเล็กน้อยแทนการสร้างภาพใหม่ทั้งหมด หากมือผิด ให้.mask มือและสร้างใหม่เฉพาะส่วนนั้น สิ่งนี้รักษาองค์ประกอบที่คุณชอบไว้ในขณะที่แก้ไขรายละเอียด
ดำเนินการตามขั้นตอนของคุณใน MidassAI Studio
การรันพรอมต์เหล่านี้ในท้องถิ่นหรือบนแพลตฟอร์มที่กระจัดกระจายอาจนำไปสู่ความไม่ตรงกันของเวอร์ชันและประวัติที่หายไป MidassAI Studio รวบรวมขั้นตอนการทำงานนี้ไว้ที่ศูนย์กลาง เมื่อคุณเปิดโมดูล Midjourney ภายในสตูดิโอ คุณจะได้รับประวัติการสร้างภาพที่ถาวร สิ่งนี้สำคัญสำหรับการติดตามว่าชุดพารามิเตอร์ใดทำงานได้ดีที่สุด
ในการเริ่มต้น นำทางไปยังอินเทอร์เฟซสตูดิโอและเลือกเครื่องมือ Midjourney ป้อนพรอมต์ที่มีโครงสร้างของคุณโดยใช้โครงสร้างที่ discuté ด้านบน ตรวจสอบให้แน่ใจว่าคุณต่อท้าย --v 7 เพื่อล็อคเวอร์ชันโมเดล เมื่อคุณกดสร้าง สตูดิโอจะจัดคิวงานและแสดงกริด จากที่นี่ คุณสามารถ upscale หรือ vary ได้โดยตรงภายในแดชบอร์ด ข้อได้เปรียบของการใช้สภาพแวดล้อมสตูดิโอคือการบูรณาการกับเครื่องมือ AI อื่นๆ คุณสามารถนำภาพที่สร้างของคุณและส่งต่อไปยังเครื่องมือ upscaler หรือเครื่องมือสร้างวิดีโอได้ทันทีโดยไม่ต้องดาวน์โหลดและอัปโหลดไฟล์ใหม่
ไปป์ไลน์ที่ราบรื่นนี้ลดแรงเสียดทาน เมื่อคุณอยู่ในสภาวะไหล การขัดจังหวะทำลายความคิดสร้างสรรค์ ด้วยการเก็บขั้นตอนการสร้าง การปรับแต่ง และการส่งออกไว้ในหน้าต่างเดียว คุณรักษาโมเมนตัม นอกจากนี้ สตูดิโอจัดการการเชื่อมต่อ API ของคุณ所以你ไม่ต้องกังวลเกี่ยวกับคำสั่งบอท Discord หรือปัญหาความล่าช้าของเซิร์ฟเวอร์ที่มักสร้างความเดือดร้อนให้กับการใช้งานโดยตรง
ก้าวจากการทดลองสู่การผลิตจริง
ช่องว่างระหว่างภาพเจ๋งๆ กับสินทรัพย์ที่ใช้งานได้คือความสม่ำเสมอ หากคุณกำลังสร้างแบรนด์เด็ค คุณไม่สามารถให้ภาพหนึ่งดูเหมือนภาพวาดและภาพถัดไปเหมือนภาพถ่าย นี่คือที่ที่ style references (--sref) และ character references (--cref) กลายเป็นสิ่งจำเป็น แม้ว่าจะต้องการการเจาะลึกรวมแยกต่างหาก สำหรับตอนนี้ การเชี่ยวชาญโครงสร้างพรอมต์พื้นฐานและพารามิเตอร์จะแก้ปัญหาคุณภาพของคุณได้ 80%
โฟกัสที่ความชัดเจน เขียนพรอมต์ที่ไม่คลุมเครือ ทดสอบตัวแปรทีละตัว หากคุณเปลี่ยนแสง ให้คงวัตถุไว้เหมือนเดิม หากคุณเปลี่ยนวัตถุ ให้คงแสงไว้เหมือนเดิม แนวทางทางวิทยาศาสตร์นี้ช่วยให้คุณสร้าง-library สูตรพรอมต์ที่เชื่อถือได้ของตนเอง เมื่อเวลาผ่านไป คุณจะพัฒนาความรู้สึกว่าต้องการโทเคนกี่ตัวสำหรับสไตล์เฉพาะ
พร้อมที่จะนำสิ่งนี้ไปปฏิบัติหรือไม่? วิธีที่ดีที่สุดในการเรียนรู้คือการสร้างภาพ เปิดสตูดิโอ พิมพ์พรอมต์ที่มีโครงสร้างแรกของคุณ และวิเคราะห์ผลลัพธ์ ปรับพารามิเตอร์หนึ่งตัว รันอีกครั้ง และเปรียบเทียบ ลูปการทำซ้ำนี้คือหัวใจของศิลปะ AI
ลองใช้ Midjourney ใน MidassAI Studio เพื่อเข้าถึงโมเดล V7 ล่าสุดและทำให้ขั้นตอนการทำงานสร้างสรรค์ของคุณราบรื่น сегодня